... در این کالبد پلید زمانی اصلی جا داشته است. فراموش کنید که گرچه امروز ضایع شده٬ هنوز انسان است٬ یعنی خود شماست.
...بیگانه ای که اول بار او را می دید و نامش را می شنید آن را فورا فراموش می کرد و سیمایش را نیز از یاد می برد. حرف هایی هم که می زد توجه هیچ کس را جلب نمی کرد. نه حضورش چیزی به مجلس می افزود نه غیابش چیزی از جمع می کاست. همان طور که اندامش هیچ کیفیت مشخصی نداشت ذهنش هم از توان طنز و اصالت یا هر ویژگی دیگری خالی بود.
برگرفته از کتاب آبلوموف
بعد از مدت های طولانی ٬ در این فقر و کمبود عشق و دوست داشتن ٬ به کسی برمی خوری که معنی دوست داشتن را می فهمد٬ دوستت دارم را برخلاف دیگران٬ برخلاف اکثر آدم ها٬ همیشه و همه حال به تو می گوید٬ با تو به آرامش می رسد و در آرامشش شریک هستی٬ وقتی در کنارش هستی حس امنیت داری٬ عاشقانه در کنارش هستی٬ گاهی فقط سکوت با هم بودن را دوست دارید٬ بدون هیچ حرف و کلامی٬ انگار آرامش را به هم منتقل می کنید٬ انگار عشق به معنای واقعی آنجا جریان دارد اما...
زمستان گربه ها را دیدی چطور از سرما زیر ماشین ها چمباتمه می زنند یا خودشان را ریزمیکنند که از زیر نرده های پارکینگ ها رد بشوند و وقتی غذایی برایشان می بری چطور با ترس غذا را قورت می دهند که گربه دیگری نتواند بیاید آن را بخورد...
خدایا شکرت سر پناهی داریم که به آرامی و بدون ترس در آن زندگی می کنیم .
گاهی اوقات بر خلاف افکار و نوشته هایم رفتار می کنم. نوشته هایم سراسر از خوبی و مهربانی است ولی انگار من بعضی وقت ها نا مهربان می شوم و نمی توانم دلی را به دست آورده شاد کنم.
چقدر غصه دار می شوم وقتی می بینم هنوز انسان درست و خوبی نیستم. هنوز انسانی از من رنجیده خاطر و ناراحت است. هنوز کسی دوستی و رابطه اش را قطع می کند به خاطر اینکه من او را رنجانده ام.
چقدر خوب بود بعضی وقت ها به جای این همه نوشتن آدم بهتری می شدم.
ای دوست زیبای من به چشم من هرگز پیر نخواهی شد/ چرا که زیبایی تو کماکان همان است که من در اولین نگاهم در چشمانت یافتم.
شکسپیر
از همان روزی که دست حضرت "قابیل"
گشت آلوده به خون حضرت "هابیل"
از همان روزی که فرزندان " آدم"
صدر پیغام آوران حضرت باری تعالی
زهر تلخ دشمنی در خونشان جوشید
آدمیت مرده بود
گر چه "آدم"زنده بود
از همان روزی که "یوسف" را برادر ها به چاه انداختند
از همان روزی که با شلاق و خون دیوار چین را ساختند
آدمیت مرده بود
...
فریدون مشیری
...یه جورایی سعی کن به بهترین شکلی که می تونی زندگی کنی. چیزی به مردم بگو که فکر کنن بهترین حرف دنیاس. اگه توی کالج با یه دختر احمق هم اتاق شدی٬ سعی کاری بکنی که حماقتش کم بشه.
برگرفته از کتاب یادداشت های شخصی یک سرباز
نوشته : جی دی سلینجر
فکر کنی چقدر می توانی دوست داشته باشی٬ چقدر می توانی ببخشی و بزرگوار باشی ٬ چقدر می توانی بعضی وقت ها حرف هایت را راحت و بدون نگرانی به دیگران بگویی ٬ چون آن مدت کم را فقط یک بار در اختیار داری و آن هم تازه نمی دانی چه مدت است ؟ چقدر می توانی از زتدگیت درست و همانطور که دوست داری٫ همانطور که شایسته یک انسان است استفاده کنی ؟ چقدر می توانی انسان باشی و خوب و درست باقی بمانی؟ نه اینکه در گذر زمان و حوادث رنگ عوض کرده و خودت را از یاد برده ٬ فرد دیگری شوی؟
چقدر می توانی...
